avatar
avatar

Калядны Фэст 2016
Апублікавана у Рэпартажы

108 Фота
image
Кола зрабіла свой чарговы абарот, і мы зноўку сабраліся ў Re:Public’у на традыцыйным Калядным фэсьце 25 сьнежня, каб лавіць сонца, карагодзіць і, вядома ж, слухаць Vuraj, Irdorath, Стары Ольса, Znich, Палац і Trollwald. Каляды – сьвята, якое аб’ядноўвае розныя кірункі і погляды, і дзе могуць адбыцца самыя непрадказальныя рэчы.

У гэтым годзе наведвальнікаў імпрэзы прыйшло менш, чым у папярэднія разы, калі перамяшчацца па танцпляцы было проста немагчыма. Аднак “рэдкалесься” не было, а танчыць было куды больш камфортна, чаму вельмі спрыяла і створаная атмасфера.

Першымі на сцэну падняліся ўдзельнікі гурта Vuraj. Калі хто яшчэ ня ведае, Vuraj – гурт, які здабывае традыцыйныя сьпевы і творча апрацовае іх на свой эксперыментатарскі лад. У арсенале гурта ёсьць такія дзівосы як флейта і кантрабас, гучаньне якога неверагодна захапляла цягам выступу. У гэтым годзе Vuraj атрымаў прэмію “Героі году-2016”, і, мяркую, хутка мы будзем яшчэ часьцей чуць і бачыць гэты праект. Раней за Vuraj даводзілася назіраць у больш камерным фармаце кшталту малой залі філармоніі, таму было цікава, як гурт будзе паводзіць сябе на фэсьце, дзе звычайна гучна шумяць, крычаць і адрываюцца, як таго патрабуюць і самыя каноны сьвяткаваньня Каляд. Vuraj не разгубіліся, і, ня страціўшы ўласьцівай ім далікатнасьці, расхісталі прысутных. Вакаліст гурта Сяржук Доўгушаў прадэманстраваў моцны голас і распавёў гісторыю кожнай песьні рэпертуару, што яшчэ раз падкрэсьлівае глыбіню і ўдумлівы падыход да дзейнасьці гурта. А песьня “Вэлытай, пэрэпылко” – сапраўдны хіт, які таксама можна назваць “здабыткам” Vuraj.



Які Калядны мог быць без гурта Irdorath? Іх выступ ужо даўно стаў неад’емным элементам зімовага сьвята. За гэты год Irdorath, як і Vuraj, таксама ўзялі “Герояў году”. Сустрэча атрымалася гарачая, нас папесьцілі ўлюбёным матэрыялам і прадставілі кампазіцыі з надыходзячага альбому – «Грай», «Drachen», «Black Flags», «Storm». Матэрыял выглядае даволі разнастайным, асабіста я адзначыла для сябе «Drachen» і пірацкую «Black Flags». Як паведамілі самі ўдзельнікі Irdorath, новы альбом будзе злым і гарачым, а таксама будзе мець акцэнт на інструменталах, як у старыя добрыя часы. А пакуль ідзе праца ў студыі, Irdorath знайшоў энергію і для жывога выступу на Калядным. Заўжды даюся дзіву, як можна ўпраўляцца з такой колькасьцю інструментаў, сьпяваць, танчыць, камунікаваць з аўдыторыяй і не забывацца самім атрымліваць асалоду ад працэсу. І гэта ўзаемна.



Гурт Стары Ольса “Герояў году” не атрымаў, але сустракалі іх як сапраўдных нацыянальных герояў. Дзіва што, гурт запісаў альбом фолкавых кавераў на сусьветную рок-класіку і закаціў каласальнае турнэ па ЗША. Так бы мовіць, ведай нашых. Адказам на зьяўленьне Старога Ольсы сталі апантаныя танцы і карагоды. Здаецца, гэта быў самы некананічны і вар’яцкі drumul draculi, але хіба ў гэтым соль. Напрыканцы выступу “ольсаў” чалавечая хваля занесла мяне ў супрацьлеглы кут танцпляцу, і пакуль я сілілася зразумець, як тое атрымалася, загучала “Highway to Hell” ды “Ob-la-di Ob-la-da”, і панеслася. Часу думаць і аналізаваць не ставала, хацелася толькі скакаць, пляскаць у далоні і падпяваць. Што і было няўхільна выканана. Адзначу, што было цікава пачуць вакал Алеся Чумакова ў рокавай манеры. Але гурт не спыняецца на дасягнутым, працягвае эксперыментаваць і ўжо распачынае працу над новым альбомам застольных рыцарскіх песень.



Працягнулі падымаць градус весялосьці з гуртом Znich, які на Калядным зладзіў натуральнае рэаліці-шоў. Як паведаміў Алесь Таболіч, урыўкі запісаў гэтага выступу трапяць у новы кліп гурта, і таму ўсім прысутным варта было падняць рукі ўгору. А мы і ня супраць. Ня ведаю, як атрымаецца ў кліпе, але жыўцом выглядала даволі эфектна. Я натхнілася і палезла ў сёркл-піт. Карыстаючыся выпадкам, адзначу, што апошнія працы Znich, а менавіта ЕР “Слова зямлі”, атрымаліся вельмі жывымі ды дынамічнымі. І беларускую паэтычную класіку вывучыць цяпер куды прасьцей, дастаткова патрапіць на выступ гурта. Нягледзячы на сталы ўзрост, Znich адкрывае для сябе і слухачоў новыя гарызонты, пацьвярджэньнем таму зьяўляецца будучы ўдзел гурта ў французскім Ragnard Rock Fest.



Выступ гурта Палац стаў асабістым бальзамам на душу. Нягледзячы на “зімовы” рэпертуар, ад песень гурта ўзьнікла дзіўная асацыяцыя, нібыта бяжыш ты па кветкавым лугу, насустрач табе дзьме лёгкі ветрык, зьзяе ласкавае сонейка, і жыцьцё не абцяжарвае аніякі клопат. Алег Хаменка зачароўваў сваёй харызмай і досьведам пра калядныя традыцыі. Пачаліся парныя танцы ды сяброўскія абдымкі. Нават ня верыцца, што ў сакавіку гурт будзе адзначаць свае 25 год існаваньня, а мы напрыканцы 2016 году запальваем пад тыя песьні, што выконваліся яшчэ год дзьвесьце таму.



Гурт Trollwald сваім зьяўленьнем на Калядным адзначыў роўна год зь першага выступу. За гэты час гурт выдаў першы ЕР, эпахальны кавер “Беляшы-чэбурэкі” і пасьпеў зьмяніць бубнача ды басіста. Па добрай намечанай традыцыі Каляднага фэсту Trollwald таксама працуюць над новым альбомам, адкуль мы змаглі ўжо зацаніць адну кампазіцыю пад назвай “Спыніўся час”. Кампазіцыя прысьвечана каханьню, і я радая, што ў гэтым выпадку хлопцы вырашылі адысьці ад традыцый жорсткага тролінгу, як тое было з “чэбурэкамі”, бо песьня атрымалася вельмі пранікнёнай, моцнай, у меру сур’ёзнай, а новыя ўдзельнікі арганічна ўпісаліся ў музычную палітру “троляў”. Што не зьмянілася, дык гэта народная любоў да пана Апана і К.



Падводзячы вынікі, хочацца сказаць, што сьвята атрымалася гарачым і разышліся мы на добрай ноце. А калі разьвітаньне са старым годам адбываецца менавіта так, то наперадзе чакае нешта цудоўнае. Са сьвятамі!

Тэкст: Паліна Трохаўцава
Фота: Вольга Кан
Дзякуй за дапамогу з фота Trollwald Сяргею Нiканoвiчу

108 выяў

0 каментароў

Каб пакінуць каментар