avatar

Piarevaracień: "Зь ценю мы не выходзілі"
Апублікавана у Інтэрв'ю

Рэдкі від у беларускай музычнай айкумене, гурт Piarevaracień не імкнецца сьвяціць тварамі перад публікай, але з гатоўнасьцю прадставіў ёй ажно два альбомы за гэты год. 20 лістапада на канцэптуальным мерапрыемстве «Восені ратаўнікі» беларускі воўк пакажа свой выскал і прэзентуе сваю найноўшую працу «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ». А пакуль удзельнікі Piarevaracień ветліва згадзіліся адказаць на нашыя пытаньні.



У гэтым годзе гурт выпусьціў ажно 2 альбомы — фолкавы «Spadčyna/Heritage» і цяжкі «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ». Як хапае сілаў на такія аб'ёмы працы і чаму вырашылі разьмежаваць матэрыял па розных альбомах?

Перш за ўсё трэба ўнесьці пэўнае разьмежаваньне: так, гэтыя два альбомы былі выдадзены амаль у адзін час, але праца над імі вялася неадначасова. Матэрыял для «Spadčyna/Heritage» пачаў напрацоўвацца яшчэ ў 2013 годзе і планаваўся да выданьня ў выглядзе спліту з адным з замежных фолк-гуртоў. Напачатку 2014 году пры дапамозе Вольгі Янушкевіч, Насты Шпілеўскай і Дар’і Зуевай былі запісаныя і гатовыя да выданьня 4 песьні «Kalada», «Dunaju», «Oj, Kupała», «Za tumanam». У гэты ж час прыйшла навіна, што гурт, зь якім планавалася сумеснае выданьне, быў вымушаны спыніць сваю дзейнасьць на пэўны час, суадносна і ніякага матэрыялу са свайго боку не прадаставіў. З гэтага моманту пачаліся пошукі вырашэньня таго, як паступіць з ужо запісаным матэрыялам. У канчатковым выніку мы зьвярнуліся да нашага сябра Вячаслава з гурта «Vapor Hiemis», які дапамог нам з электроннай часткай альбому, зрабілі рэмайстарынг песень у Аляксея Пліско з гурта «Victim Path», зьвярнуліся да маскоўскага мастака Зайца, які зрабіў нам найвыдатнейшае мастацкае афармленьне, і аддалі матэрыял на лэйбл. Паралельна з мытарствамі над фольк-альбомам, мы дапрацавалі і запісалі матэрыял на альбом электрычны. Праца над двума альбомамі была скончаная прыблізна ў адзін час і прыблізна ў адзін час выдадзеная. Таму і ствараецца ўражаньне, што мы працавалі адначасова над дзвюмя праграмамі. Але, як бачыце, гэта ня так.

Што тычыцца разьмежаваньня матэрыялу, то тут таксама ўсё даволі проста: вельмі розныя канцэпцыі. У нас не было жаданьня спалучаць неспалучальнае.

Калі «Спадчына» трапіла ў ратацыю прадзяржаўнага радыё «Сталіца», прэзентацыя «У пошуках» адбудзецца на мерапрыемстве «для сваіх» 20 лістапада. Як атрымліваецца, з аднаго боку, ісьці на кантакт з, так бы мовіць, шырокай аўдыторыяй, а з другога — заставацца ў традыцыйным для плыні ценю?

Нельга сказаць, што прэзентацыя на радыё «для шырокай аўдыторыі» істотна адрозьніваецца ад мерапрыемства «для сваіх». Адмысловая аўтарская перадача ў вячэрнім эфіры для вузкай публікі мала чым адрозьніваецца ад мерапрыемства для такой жа вузкай публікі. Таму, па вялікім рахунку, з традыцыйнага для плыні ценю мы і не выходзілі.



Калі разглядаць канцэптуальны складнік новага альбому, у анатацыі напісана, што ён прысьвечаны «мінулым і будучым войнам». Патлумачце, што мелася на ўвазе. Асабліва пра будучыя войны — усё так дрэнна?

Так, канцэпцыя альбому «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ» – вайна. І калі пра мінулыя войны ўсё зразумела і так, то пра войны будучыя трэба сказаць некалькі словаў. Вайна заўсёды суправаджала чалавецтва і, магчыма, у будучыні яна будзе мець зусім іншы выгляд, але галоўнымі складаючымі будуць гераізм і адвага: ахвяраваць жыцьцё дзеля народу, сям’і, сяброў; адстойваць сьветлыя ідэялы ў няроўнае барацьбе, бараніць сваю зямлю, прысьвяціць сябе таму, каб свет стаў лепшым і г.д. Усё гэта заўсёды актуальна, і ў кожны час будуць людзі, для якіх гэтыя прынцыпы стаяць вышэй за матэрыяльныя каштоўнасці і ўласную карысьць. На гэтых людзей мы і зьвяртаем увагу сваім зваротам.

А наконт пытанньня, ці ўсё так дрэнна на дадзены момант, паспрабуйце ўзгадаць хаця б адзін дзень без вайсковых канфліктаў. Так што «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ» можна таксама назваць альбомам-прадчуваньнем.

Альбом зьмяшчае 7 разьдзелаў-гісторый. Дзе знайшлі сюжэты для кожнай зь іх? Якая падаецца вам найбольш цяжкай псіхалагічна?

Альбом «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ» таксама прысьвячаецца ўсім загінуўшым змагарам за Беларусь, якія назаўсёды застануцца невядомымі. Апавяданьне, так бы мовіць, вядзецца ад зборнай асобы такога невядомага байца, які перараджаецца толькі для таго, каб загінуць у баі. Так што сюжэтаў асабліва шукаць і не прыходзілася, пра большасьць падзей, асьветленых у альбоме, ведае кожны, хто як мінімум наведваў урокі гісторыі ў школе. Цяжэй было зьвязаць гэта ў адзінае цэлае. Мы думаем, што ў нас гэта атрымалася.

Што тычыцца тэм найбольш цяжкіх псіхалагічна, то на наш погляд гэта тэмы, прысьвечаныя часам савецкай акупацыі. Бо хто б што не казаў, з тых часоў мала што зьмянілася. Сучасная ўлада ёсьць проста іншым увасабленьнем тых жа акупантаў– менталітэт, метады, стаўленьне.



Гурт ня часта песьціць жывымі выступамі, але летась адыграў на летувіскім «Menuo Juodaragis». Можаце параўнаць вашыя ўражаньні ад айчыннага і замежнага канцэртнага руху?

Мы даўно не выступалі на адкрытых мерапрыемствах у Беларусі, таму параўнаньне арганізацыйных момантаў на дадзены момант можа быць неаб’ектыўным.

Што тычыцца канкрэтна фестывалю «Menuo Juodaragis», то пачаць (і, у прынцыпе, скончыць) можна тым, што ён праводзіцца пры падтрымцы Міністэрства культуры Літвы, што ўжо даволі сур’ёзная заяўка. Арганізацыя была на найвышэйшым узроўні ў плане як самой музычнай часткі, так і ў арганізацыі інфраструктуры. Было зроблена ўсё, каб музыкі адчувалі сябе настолькі камфортна, наколькі гэта магчыма. Якое-небудзь пытаньне? Табе на яго адкажуць. Праблема? Усё будзе вырашана. Часам нават прыходзілася адмаўляцца ад пэўных прапаноў аб дапамозе. Калі ўлічваць тое, што Piarevaracień у Літве – гэта абсалютны ноўнэйм, то можна рабіць вынік, што такое стаўленьне было да ўсіх музыкаў. І гэта адназначны плюс. Нажаль, у Беларусі такога мы ня бачылі.

Таксама трэба адзначыць частату правядзеньня музычных мерапрыемстваў. Там яны праводзяцца амаль на кожных выходных. Мерапрыемствы як лакальнага характару, так і з запрашэньнем больш знакамітых гуртоў.

Вядома, што у Piarevaracień даволі часта мяняецца склад. Хто прыняў удзел у запісу «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ» і хто будзе «аддувацца» 20 лістапада?

Пытаньне імёнаў у дадзеным выпадку не зьяўляецца прынцыповым.

Некалькі словаў пра бліжэйшыя творчыя планы.

Пасьля прэзэнтацыі альбому «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ» на канцэрце «Восені ратаўнікі» Piarevaracień будзе рыхтаваць матэрыял на новы альбом. На канцэрце таксама ў live-фармаце будзе прэзэнтаваная песьня «Rasa na dałoniach tvajich», якая хутка выйдзе у межах спліта.

Дзякуй за ўвагу!

Тэкст: Паліна Трохаўцава
Фота з архіваў гурта

1 каментар

avatar
Вельмі падабаецца гурт, а альбом «U Pošukach Pačatku Tych Šlachoŭ» увогуле бомба.
Цікавае інтэрв'ю, дзякуй!
Каб пакінуць каментар